Gratis Shoppen

This is the Dutch version of ‘Free shopping

Vrijdag.

Na een drukke week zit Marit halverwege de ochtend naar haar computer te staren. Haar intense concentratie van de dagen daarvoor lijkt nu zijn tol te eisen. Vandaag komt er niets meer uit haar handen.
“Meiden, ik neem de rest van de dag vrij.”
Ze pakt haar tas, grijpt haar jas van de kapstok en wenst haar collega’s een fijn weekend.

Een halfuur later rijdt Marit het parkeerterrein van het winkelcentrum op. Shoppen heeft altijd een kalmerend effect op haar en dat is precies wat ze nu nodig heeft: tot rust komen na die drukke dagen op kantoor. Als ze de derde winkel binnenstapt, moet ze ineens aan die ene bewaker van het winkelcentrum denken. Ze was hem al vaker tegen gekomen, toen ze een kop koffie was gaan drinken bij het kleine restaurantje aan de andere kant van het winkelcentrum. De bewaker is een stuk jonger dan zij, maar altijd wel met haar aan het flirten. Toch, hoe lichthartig en speels hij ook overkomt, zijn ogen zijn altijd gericht op het winkelend publiek. Vele malen al heeft hij een winkeldief op heterdaad betrapt.

Ze schrikt als ineens iemand achter haar praat.
“Dag schoonheid, moet je niet werken?”
“Ik loop net aan je te denken,” zegt ze, zonder zijn vraag te beantwoorden.
“Vertel,” zegt hij, terwijl zijn ogen over het winkelend publiek dwalen.
“Misschien moet je mij ook wel in de gaten houden.”
“Hoezo?”
“Nou, wie weet, misschien heb ik ook wel zin in gratis winkelen.”
“Daar staat straf op, en die deel ik graag persoonlijk uit.”
“Wie weet, misschien geniet ik er wel van als je me straft.”

Net zoals wanneer ze elkaar in het restaurant treffen, voelt Marit nu ook weer de spanning tussen hen. Het wederzijds geflirt versterkt dat gevoel. De bewaker glimlacht naar haar, knipoogt en vestigt dan zijn aandacht op twee jongens die bij een van de rekken staan. Ze verliest de bewaker uit het oog en zonder iets te kopen, wandelt ze verder. Twee winkels verderop en kijkend naar verschillende kleuren mascara, wordt ze zich bewust van een commotie achter haar. Nog voor ze zich kan omdraaien, pakken twee sterke armen haar van achteren vast. Ze herkent meteen de tatoeages op zijn gespierde armen. Marit draait haar hoofd en ziet zijn gezicht vlakbij dat van haar.

“Haha, grapjas!” zegt ze. “Laat me nu maar los, anders denken de mensen dat ik echt wat heb gestolen.”
“Mevrouw, ik moet u verzoeken met ons mee te komen.”
Ze probeert haar armen los te wringen, maar zonder succes.
“Laat me los,” sist ze. Hoe leuk ze hem ook vindt, dit gaat haar veel te ver. Weer probeert Marit zich te bevrijden, maar zonder succes. Dan ziet ze de tweede bewaker. Hij voelt in haar jaszak en houdt triomfantelijk drie felgekleurde strings in de lucht. Marit kijkt met ongeloof naar de strings waar de prijskaartjes nog aan hangen. In de vorige winkel heeft ze daar inderdaad naar gekeken maar ze had het ondergoed weer teruggehangen. Of niet? Was ze zo moe dat ze in gedachten de strings in haar zak heeft gedaan?

Alle vechtlust verdwijnt uit haar lichaam.
“Ga je nu mee?” vraagt de bewaker, die haar armen nog stevig vasthoudt. Marit knikt. Ze schaamt zich dood. Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Net buiten de winkel hoort ze een portofoon kraken. Er volgt een kort gesprek. De tweede bewaker wordt weggeroepen naar een andere winkel om assistentie te verlenen wegens een vermoedelijke… ja… winkeldief!

Nu ze weer alleen zijn durft Marit weer met de bewaker te praten, die haar nog steeds bij haar bovenarm vasthoudt.
“Dit is een grap, toch?”
Hij antwoordt haar niet.
“Kom op, een van jullie heeft de strings in mijn jaszak gedaan. Dit is gewoon een grap, toch?”
Hij houdt zijn lippen stevig op elkaar en loopt met haar in de richting van de roltrap en dan naar een dichte deur naast de kapper. De bewaker steekt een sleutel in het slot en stuurt haar de gang in. Hij laat haar arm los, doet de deur weer op slot en gebaart haar om voor hem uit te lopen. Aan het eind van de gang ziet ze drie deuren. De laatst daarvan staat open. In het kantoor staat een bureau, een bureaustoel, een bezoekersstoel en een archiefkast. Marit’s ogen dwalen naar de foto’s aan de muur – de bewakers in volle tenue, de bewakers met andere ondernemers in het winkelcentrum, de bewakers met mooie vrouwen.

Wat volgt, gebeurt zo snel dat Marit moeite heeft het te begrijpen. Ze wordt van achteren vastgegrepen en voorover op de tafel geduwd, haar armen gespreid. Het lichaam van de bewaker rust op dat van haar. Er is geen ontkomen aan, hoe hard ze ook vecht.
“Wat doe je nou? Kom op, dit gaat te ver!”
“Mij een beetje uitdagen, schoonheid. Natuurlijk heb je niets gepikt, maar ik moest je op een manier hierheen krijgen. Al weken spook je in mijn gedachten!”
Marit ontspant een beetje.
“Toch verdien je het om gestraft te worden. Ik heb je gewaarschuwd.”
De spanning is gelijk terug in haar lijf.
“Gestraft?”

Hij antwoordt haar niet, maar plaatst een voor een haar polsen in de boeien die aan de hoeken van de tafel zijn bevestigd. Dat is handig, denkt Marit nog, maar ze heeft geen tijd om erbij stil te staan dat de bewaker dit vooraf al heeft gepland. Haar jurkje wordt omhooggetrokken en samen met haar jas in de richting van haar taille geduwd. Daar staat ze dan in haar minuscule rode string, haar billen geheel en al ontbloot. Ze voelt zich naakt, maar ook geil. Marit heeft moeite om haar gejaagde ademhaling onder controle te krijgen. Tussen haar benen dreigt vocht te ontsnappen.

“Wat denk je?” vraagt de bewaker. “Hoeveel slagen zijn genoeg om een winkeldievegge te straffen?”
“Maar daarnet zei je dat je weet dat ik niets heb gestolen!” zegt ze verontwaardigd, maar een gilletje volgt direct als twee harde slagen vallen, een op iedere bil.
“Wil je ontkennen dat de strings in je jaszak gevonden zijn?”
“Ja maar…”
Opnieuw vallen er twee slagen op haar billen.
“Ik heb je een vraag gesteld,” zegt de bewaker en ze hoort de bekende lach in zijn stem, de lach die ze keer op keer heeft gehoord als hij met haar aan het flirten was in het restaurant.
“Wat voor vraag?”
Hij wrijft zachtjes over haar billen, terwijl zijn andere hand op haar rug rust.
“Hoeveel?”

Marit antwoordt niet.
“Twin-tig? Der-tig? Vijf-tig?”
Met ieder woord vallen er twee slagen op haar billen.
“Oh. Auw. Nee. Auw, ik weet het niet. Auw.”
“Je weet het niet? Dan beslis ik. Twintig. Twintig op elke bil. Tel jij? We beginnen bij een!”
Marit wil er nog tegenin gaan, tegen hem zeggen dat ze al diverse slagen heeft gehad, maar ze vermoedt dat het niet zal helpen. Daarnaast heeft zijn straf een heerlijke uitwerking op haar. Haar harde tepels smeken om aandacht; haar kutje wordt alleen maar natter en het enige waar Marit op dat moment aan kan denken is: Sla me!
“Een. Twee. Drie,” telt Marit mee terwijl ze kreunt met ieder slag op haar billen. Bij de zevende slag kermt ze al aan een stuk door. Haar billen staan in brand.
“Twaalf. Dertien. Oh wacht, stop. Auw. Veertien.”
De grote, stevige hand op haar rug weerhoudt haar ervan om haar billen weg te draaien.
“Achttien. Negentien. Twintig.”

Tranen staan in haar ogen als hij de boeien losmaakt en haar tegen zich aantrekt. Maar behalve de tranen heeft ze een glimlach op haar gezicht.
“Dank je wel,” zegt ze terwijl ze naar hem opkijkt, “ik geloof dat ik dat nodig had.”
“Oh?” Hij houdt zijn hoofd schuin, maar Marit legt niet verder uit wat ze bedoelt. Ondanks haar brandende billen begint ze gelijk weer te flirten.
“De volgende keer hoef je geen reden te zoeken om me te straffen.”
Voordat hij kan antwoorden wordt hij op de portofoon door zijn collega aangeroepen. Zijn assistentie is nodig aan het andere kant van het winkelcentrum. Hij verrast Marit met een kus op haar mond en vraag haar de deuren achter haar dicht te doen als ze weggaat. Dan verdwijnt hij.

Voor een kort moment overweegt Marit om zichzelf tot een orgasme te brengen op zijn bureau, maar ze trekt haar kleding recht en sluit zich, drie felgekleurde slipjes rijker, weer aan bij het winkelend publiek. Haar tintelende billen herinneren haar met iedere stap aan wat er net is gebeurd, en het brandend gevoel houdt haar geilheid op peil. Na een kop koffie bij het restaurantje, zonder dat hij zich deze keer bij haar aansluit, vertrekt ze naar huis. Bij de uitgang van het winkelcentrum staat de bewaker te praten met een man. Hij knipoogt als ze langsloopt. Thuis op de bank, met haar benen gespreid en haar vingers tussen haar natte lipjes, herleeft ze de middag en ziet ze in gedachten zijn mooie glimlach op het moment dat haar orgasme het laatste beetje spanning van de week uit haar lichaam doet verdwijnen.

Bron foto

© Rebel’s Notes

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this:

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this. Please also ready the Privacy Policy

Close