Wereldgesprek

This is the Dutch version of ‘Two worlds

Balthazar trok hard aan de teugels om het paard tot stilstand te brengen. Een eindje terug had een reflectie zijn aandacht getrokken. In een vloeiende beweging sprong hij van zijn paard en, terwijl hij de teugels nog stevig vasthield, liep hij terug in de richting van waar hij was gekomen. Hij hield zijn ogen op de grond gericht, maar hij zag niets ongewoons. Net toen hij weer op zijn paard zat en het terug wilde sturen naar waar hij heen moest, zag hij weer de reflectie van de zon op een zilverkleurig voorwerp.

De ridder draaide het eigenaardige object rond in zijn hand. Hij had zoiets nog nooit gezien. Hij draaide het nog een keer om. Het rechthoekige voorwerp had een soort versiering aan de ene kant, maar niet aan de andere. De decoraties waren van een zachter materiaal dan de rest van het object. Balthazar drukte op een aantal van de zachte versieringen, maar er gebeurde niets. Hij drukte weer. En weer. Plotseling hoorde hij een piepend geluid. Uit pure verbazing liet hij het voorwerp op de grond vallen. Hij stond ernaar te kijken, maar toen er niets gebeurde, bukte hij om het weer op te pakken. Nu hij wist wat er kon gebeuren, drukte hij weer op een aantal van de knopachtige zachte delen op het voorwerp. Dit keer bracht het piepende geluid hem niet van zijn stuk.

Ineens kwam er een stem uit het object, die zei: “Met Mathilde.”
Balthazar staarde er alleen maar naar.
“Verdomme, wat wil je? Kom op, ik ben niet in de stemming voor je gekke spelletjes,” klonk de vrouwelijke stem opnieuw.
Balthazar had geen idee wat er gebeurde. Spelletjes? Was dit magie? Werd het object net vervloekt? Of was het een geschenk van de goden? Hij had geen idee of hij het moest vernietigen of juist bewaren.

* * * * * * * * * *

Mathilde zuchtte. Het verkeer in het centrum van New York was hectisch als altijd en ze was niet in de stemming voor Hugo’s kinderachtige spelletjes. Hij had dit al eerder gedaan: haar bellen en dan niets zeggen. Sinds zij tegen hem had gezegd dat hun relatie over was, was het aantal gesprekken verdubbeld. Ze had hem gesmeekt om te stoppen met bellen. Ze had zelfs overwogen om haar nummer te veranderen, maar dat zou niet handig geweest zijn. Mathilde had een eigen bedrijf en dit nummer gebruikte ze ook daarvoor. Ineens had ze een idee.

“Ach, ik weet precies wat je wilt,” zei ze met een zoet stemmetje, “Ik sta vast in het verkeer en ik moet toch iets doen om de tijd te doden. Mijn hand glijdt over mijn borsten, mijn buik, richting mijn kutje. Volgens mij ben ik nat. Ik heb mijn hand op mijn dij. Langzaam beweeg ik mijn hand hoger, dichter en dichter bij dat heerlijk plekje tussen mijn benen.”

Mathilde stopte en luisterde. Hugo was erg stil aan de andere kant. Nee wacht, ze kon zijn ademhaling horen. Het klonk zwaar, alsof hij probeerde zijn opgewondenheid te bedwingen maar er niet helemaal in slaagde. Zij zou het hem laten voelen, na alles dat hij haar had aangedaan. Zou ze in staat zijn om hem zo gek te maken dat hij deze keer degene was die als eerste de verbinding verbrak?

“Mmmm mijn hand is nu in mijn broekje. Mijn schaamlippen zijn gezwollen en heerlijk warm. Weet je nog hoe lekker ik het vind om mijn lipjes tussen mijn vingers te rollen? Dat doe ik nu. Ooooh het is zo lekker. Ik word gewoon nog natter. Mijn tepels zijn hard. Ooooh lekker zo met mijn vinger tussen mijn schaamlippen. Ik ben zoooo nat! Ooooh mijn clitoris is zo gevoelig. Oh wat is dit lekker zeg. Mmmmm”

Mathilde glimlachte toen zij hoorde hoe Hugo gromde aan de andere kant van de lijn. Ze had hem te pakken, die klootzak!

“Oooh ja… het voelt zo goed… mijn natte kut… mijn clitoris… mijn vinger diep in me… oooh ja… ja… zo lekker… ah… oh…. aaaaah…. ooooh ja…. ja… jaaaaa!”

Haar nep orgasmes klonken zelfs Mathilde echt in de oren en een brede glimlach vormde toen ze Hugo nog een keer hoorde grommen van frustratie.

* * * * * * * * * *

Balthazar was er nu van overtuigd dat dit voorwerp zowel een geschenk van de goden was, als een vloek van de duivel. Hij luisterde naar de vrouwelijke stem en hoorde haar dingen zeggen die de jonkvrouwen in zijn sociale kringen nooit zouden uiten. De woorden wonden hem meer op dan het zou mogen. Toch kan hij zichzelf er niet toe brengen om te stoppen met luisteren, maar het was ook al te laat om te stoppen. Zijn lichaam reageerde al op de stem, op het moment dat hij hoorde dat ze haar hand tussen haar benen had. Wat onbehoorlijk, maar zo geil. Zijn erectie groeide. Hij voelde zich gevangen in de strakke kleding die hij onder zijn harnas droeg. Onwillekeurig gromde hij toen de vrouwelijke stem vertelde over de nattigheid tussen haar benen. Zijn erectie groeide zelfs nog meer. Met een onwillekeurige beweging van zijn heupen probeerde hij het handeltje in een meer comfortabele positie te krijgen, maar het mocht niet baten.

Balthazar gromde van frustratie en verlegenheid toen zijn sperma uit zijn onaangeroerde pik spoot en de binnenkant van zijn broek bevuilde. Het geluid van het vrouwelijk orgasme was gewoon te veel voor hem geweest. Nu hij verlost was van het ongemakkelijk gevoel onder zijn strakke harnas, keek hij opnieuw naar het object. Waar was de stem gebleven? Hij hoorde alleen maar een ruisend geluid, dat klonk als de wind door de bladeren, maar ook weer niet helemaal. Balthazar wilde de stem terug. Was de magie verdwenen? Waren de goden hem aan het bestraffen voor zijn ontlading? Balthazar drukte weer op de zachte knoppen, in de hoop de stem terug te krijgen, maar plotseling waren ook de ruisende geluiden verdwenen.

* * * * * * * * * *

Mathilde glimlachte toen de verbinding werd verbroken. God zij dank, misschien zou die lul nu stoppen met haar te bellen! De telefoon ging opnieuw.
“Met Mathilde,” beantwoordde ze de oproep aarzelend.
“Mathilde, met Clara, Hugo’s zus.”
“Hallo Clara, hoe is het?”
“Ik ben bang dat ik slecht nieuws heb. Hugo was gisteravond betrokken bij een auto-ongeluk en hij heeft het niet overleefd. Misschien dat je naar de begrafenis wil komen?”
Mathilde staarde met open mond voor zich uit.
“Mathilde?”
“Eh … ja … uh, dank je Clara. Ik zal erover nadenken.”

© Rebel’s Notes

Bron foto: Plazilla

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this:

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this. Please also ready the Privacy Policy

Close