Het briefje

herfst

This is the Dutch version of ‘The Note

Kira roerde met het lepeltje in haar kopje. Om en om. De suiker in de thee was al lang opgelost, maar daar merkte zij niets van. Er was een kilte in de lucht die er niet was toen zij twee maanden eerder op dezelfde plaats zat. Nu dronk zij warme thee; toen had zij genoten van een glas witte wijn. Een zacht briesje ritselde door de bomen en een aantal bladeren fladderden naar beneden om zich aan te sluiten bij de rest van de verkleurde bladeren op het voetpad. Kira’s ogen volgden een blad dat naar beneden dwarrelde en zij bedacht zich hoe prachtig de herfst was met zijn mooie, felle kleuren. De rode, gele en oranje bladeren vormden een beeldschoon tapijt in het bos. Starend naar het bladerdek, dwaalden Kira’s gedachten terug naar de laatste keer dat zij daar zat.

Rode teennagels pronkten in haar sandalen. Samen met het rood op haar vingernagels, kleurde het mooi met de rode vlekken in de stof van haar korte zomerjurkje. Een leeg wijnglas stond op het tafeltje naast haar. Zij sloot haar ogen en draaide haar gezicht naar de zon. Een behagelijke warmte trok door heel haar lichaam.
“Zal ik er nog eentje inschenken?”
Kira opende haar ogen en keek in dié van de spreker. Een heerlijke rilling ging door haar lichaam en nestelde zich in haar natte plooien. Haar tepels verstijfden en tekenden zich af tegen de zachte stof van haar jurkje. Hij maakte haar aan het blozen, omdat hij haar harde tepels had ontdekt. Met een twinkeling in zijn ogen, keek hij haar weer aan. Zijn glimlach verbreedde en zij knikte in antwoord op zijn vraag. Hij draaide zich om en enkele minuten later keerde hij terug met een nieuw glas wijn voor haar. Hij legde een tweede onderzetter neer, zette het glas op de eerste, en liep terug naar het restaurant.

Kira vond het maar raar dat hij een tweede onderzetter had neergelegd. Pas toen zij haar glas oppakte, zag zij dat er iets op geschreven was. Zij staarde even naar de woorden: tweede deur rechts, na de dames. Heel even vroeg zij zich af of haar geilheid zo duidelijk te zien was. Zij duwde haar benen tegen elkaar. De druk die dat uitoefende op haar kutje wakkerde haar verlangen verder aan. Zij stond op, liep naar binnen en zocht even naar het bordje waarop de toiletten aangegeven werden. Er was niemand te zien toen zij achter in het restaurant een gang in liep. Kira opende de tweede deur na de damestoiletten.

Hij wachtte op haar. Zonder een woord te wisselen, trok hij haar tegen zich aan. Zij kusten met een geile urgentie. Zijn handen kneedden even in haar billen, maar bewogen al snel naar de bandjes van haar zomerjurkje. Zonder de kus te onderbreken, trok hij de bandjes van haar schouders en ontblootte haar borsten. Haar handen vonden zijn riem, gespten hem los en duwden zijn rits naar beneden. Snel draaide hij haar om en schoof haar jurkje omhoog. Hij kreunde toen hij haar blote billen voor zich zag. Kira droeg geen slipje. Zij hield zich, naar voren gebogen, staande tegen de stellingen, haar rug gekromd terwijl hij haar hard van achter neukte. Zijn grote handen hielden haar heupen op één plaats en onder haar zwaaiden haar borsten heen en weer. Hun orgasmen waren fel en bevredigend.

Terug bij haar tafel genoot zij verder van haar wijn en zij bestelde zelfs een derde glas bij een andere ober. De rest van de middag zag zij hem niet meer. Zelfs toen Kira weer naar binnen ging, deze keer om echt naar de damestoiletten te gaan, was hij nergens te bekennen. Teleurgesteld rekende zij af en vertrok.

Kira zuchtte en keek omhoog naar de bontgekleurde bomen. De lucht was van een helder, koud blauw en de stralen van de zon schenen door de stervende bladeren. Het was een mooie dag. De zomer was vergeten; de herfst een feit. Zij zuchtte nog een keer. Zomeravonturen waren precies dat: zomeravonturen. Zij moest er niet méér van maken dan het was. Zij glimlachte en bloosde toen zij terugdacht aan haar lichaam tussen hem en de stellingen. Zij herinnerde zich de rauwe passie tussen hen. Haar blik dwaalde terug naar de bladeren en zij voelde hoe haar lichaam reageerde op de herinneringen.

“Zal ik u nog een thee brengen?”

Haar tepels verhardden direct bij het horen van zijn stem. Zij hield haar blik gericht op de bladeren, terwijl zij knikte. Kira draaide haar hoofd en keek hem na. Hij verdween uit het zicht toen hij het restaurant binnenstapte. Met een intens verlangen hoopte Kira dat er weer een briefje van hem bij haar bestelling zou zitten.

© Rebel’s Notes

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.